Dlaczego warto się zarejestrować

  • zobaczysz pełną treść artykułów
  • będziesz mógł pisać komentarze
  • otrzymasz dostęp do dodatkowych, zastrzeżonych materiałów np. w PDF
Regulamin

Jestem nowym użytkownikiem

* * * * * *
Targi Energii 2021

Efekty realizacji projektów w sektorze energetyka w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014–2020

Zmniejszenie emisyjności oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego to główne obszary wsparcia w ramach sektora energetyka Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-20.

Wsparcie OZE ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014 – 2020 Wsparcie OZE ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014 – 2020

Efekty realizacji projektów w sektorze energetyka w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014–2020

Zmniejszenie emisyjności oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego to główne obszary wsparcia w ramach sektora energetyka Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-20.

Wsparcie OZE ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014 – 2020 Wsparcie OZE ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014 – 2020

Flokulacja biomasy mikroglonów chlorella vulgaris przy użyciu chitosanu i siarczanu cynku

15-09-2021

Ze względu na globalną ideę ograniczania efektu cieplarnianego oraz chęć uniezależnienia energetycznego na przestrzeni lat obserwowany jest rozwój technologii związanych z odnawialnymi źródłami energii. Technologie wykorzystujące do produkcji energii biomasę z roku na rok stają się coraz tańsze, a tym samym ich użycie może stać się opłacalne ekonomicznie.

Obiecującym, alternatywnym źródłem biomasy możliwej do wykorzystania na cele energetyczne są mikroalgi. Ich hodowla nie wymaga dostępu do żyznych gleb, nie stanowi więc konkurencji dla upraw rolniczych. Ponadto mikroglony zdolne są do pobierania z atmosfery dużych ilości ditlenku węgla, uczestnicząc w jego sekwestracji, oraz wielu chemicznych zanieczyszczeń zawartych w ściekach, przyczyniając się do ich oczyszczania. Mikroglony charakteryzują się bardzo dużą efektywnością fotosyntezy, a także dużo wyższym przyrostem biomasy w porównaniu do roślin. Ich hodowla może być prowadzona przez cały rok, bez sezonów wegetacyjnych.

Biomasa mikroglonów znalazła szerokie zastosowanie w przemyśle rolniczym, farmaceutycznym, kosmetycznym, a także w procesach produkcji biopaliw. Kierunek wykorzystania na cele energetyczne w znacznym stopniu zależy od zastosowanej metody jej konwersji. W procesach konwersji termochemicznej uzyskuje się syngaz, bio-olej, węgiel drzewny oraz energię elektryczną. Konwersja biochemiczna umożliwia pozyskanie biogazu, bioetanolu oraz biowodoru. W procesach fizykochemicznych pozyskuje się zawarty w komórkach mikroglonów olej, z którego w procesie transestryfikacji produkuje się biodiesel.

Do produkcji biomasy mikroglonów wykorzystuje się w chwili obecnej dwa systemy: otwarty i zamknięty (fotobioreaktory). Systemy te różnią się między sobą, poza aspektami technicznymi, kosztami budowy oraz eksploatacji, efektywnością produkcji biomasy, a także możliwością monitorowania procesów zachodzących w hodowli. Systemy otwarte należą do tańszych rozwiązań i charakteryzują się prostą budową. Hodowla odbywa się w otwartym stawie hodowlanym o głębokości około 30 cm wyposażanym w turbiny recyrkulacyjne, które skutecznie zapobiegają osadzaniu się biomasy.

Więcej...

09/2021 Komentarze (0)

Stan i kierunki rozwoju technologii wykorzystania wodoru w transporcie w USA

02-09-2021

 Stany Zjednoczone Ameryki Północnej ze względu na swój potencjał gospodarczy, zasoby kapitałowe i ludzkie są krajem, który rozpoczął erę energetycznego wykorzystania wodoru. Już w połowie lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku U.S. Energy Research and Development Administration opublikowała raport, w którym przewidywała szybkie pojawienie się technologii energetycznego wykorzystania wodoru.  W 1992 roku w Ustawie o polityce energetycznej (The Energy Policy Act of 1992) stwierdzono konieczność opracowania programu promującego rozwój krajowych źródeł energii, w tym jako nośnika energii również wodoru.

Zalecenie podjęcia prac nad technologiami energetycznego wykorzystania wodoru sformułowano w Krajowej Polityce Energetycznej (National Energy Policy) z 2001 roku.

Realizując powyższe postulaty, tylko w latach 2003-2007 amerykańska  federalna administracja wsparła przemysł i zaplecze naukowo-badawcze kwotą 1,7 mld dolarów (1,2 mld dolarów w obszarze wodoru oraz ogniw paliwowych i 0,5 mld dolarów w obszarze samochodów o napędzie wodorowym).

W kolejnych latach środki te rosły o ok. 80-100 mln dolarów/rocznie aż do osiągnięcia kwoty 648 mln dolarów w roku 2008, 720 mln dolarów w roku 2009, 834 mln dolarów w roku 2010.

Także w kolejnej Ustawie o polityce energetycznej z roku 2005 (Energy Policy Act 2005) rozdział VIII zatytułowany Wodór poświecono rozwojowi technologii wodorowej i budowie dojrzałej gospodarki wodorowej.

W początkach XXI wieku produkcja wodoru w USA wynosiła 9 mln ton, ale tylko nieznaczna ilość była używana w formie nośnika energii, m.in. już od połowy lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku przez National Aeronautics and Space Administration (NASA) w ramach realizowanych programów kosmicznych.

Więcej...

09/2021 Komentarze (0)

Rosja: energetyka odnawialna stawia pierwsze kroki …

27-08-2021

Opracowano na podstawie materiałów https://www.dw.com/ru/возобновляемая-энергетика-в-россии-есть-ли-будущее-после-2024-года/a-44093476

W pierwszej połowie 2020 r. w państwach UE wyprodukowano po raz pierwszy więcej energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii (OZE) niż z paliw węglowodorowych. W odróżnieniu od wielu krajów świata wykorzystanie energii źródeł odnawialnych w Federacji Rosyjskiej  wciąż znajduje się w fazie początkowej. Z całkowitej ilości zużywanych w tym kraju nośników energia odnawialna wynosiła ostatnio zaledwie 4 % , z czego 2/3 dostarczała hydroenergetyka. Tymczasem realnie dostępny do utylizacji potencjał rosyjskich OZE szacuje się na 270 mln tpu/rok (ton paliwa umownego), w tym np. zasoby geotermalne ocenia się na 115 mln tpu, potencjał małej energetyki wodnej 65 mln tpu, a biomasy 35 mln tpu. Znacznie mniejsze perspektywy przypisuje się energii wiatru i słońca, chociaż nie brakuje tam terenów silnie nasłonecznionych i z silnymi wiatrami. W 2019 г. Rosji przyjęto program rozwoju energetyki wiatrowej i solarnej o nazwie „Pięć gigawatów", który zakłada uzyskanie w 2024 r. z tych źródeł 1 % krajowej  produkcji energii elektrycznej. Z uwagi na wyjątkową specyfikę warto przybliżyć aktualny stan rozwoju tej branży w kraju o gospodarce niemal całkowicie zdominowanej przez tradycyjne paliwa organiczne. 

Stan obecny

Aktualnie spośród odnawialnych nośników najszersze zastosowanie posiada biomasa drzewna. Drewno opałowe wciąż stanowi podstawowe paliwo na rosyjskiej wsi, zwłaszcza na terenach leśnych, gdzie zużywa się go około 50 mln ton rocznie. Bardziej opłacalne jest wykorzystanie drewna w innych gałęziach przetwórstwa tego surowca, natomiast dla odzysku energii przewiduje się poddawanie drewna hydrolizie.  

Jeszcze w początku lat 1990-tych istotne znaczenie w bilansie energetycznym Rosji miał torf, którego wcześniej wydobywano nawet 90 mln ton rocznie, jednak po 2000 r. ilość ta spadła do zaledwie kilku milionów.

Więcej...

08/2021 Komentarze (0)

Kriwbass: od Potiomkina do... Arcellor Mittal

23-08-2021

Jednym z największych bogactw naturalnych Ukrainy są rudy żelaza. W kraju tym zlokalizowano ponad 80 złóż tego surowca o łącznych zasobach około 28 mld ton, co stanowi 8 % światowych zasobów.

Obecnie eksploatację górniczą prowadzi się na terenie 30 złóż. 70 % wydobycia pochodzi z zagłębia krzyworoskiego (Kriwbass). Pozostałe regiony pozyskania rud żelaza to Krzemieńczuk, Biełoziersk-Orechowskaja, Azow i Kercz. Ten ostatni ośrodek przeszedł wraz z aneksją Krymu w ręce Rosji. Ukraińskie wydobycie rud żelaza przekraczało w ostatnich latach 80 mln t. Przy cenie zbytu ok. 100 USD/t produkcja była opłacalna wobec kosztów własnych 30 do 40 USD/t. Większość wydobycia pochłaniał rynek krajowy (ok. 46 mln t), reszta czyli ok. 38 mln t była eksportowana. W ukraińskim górnictwie rud żelaza zdecydowanie przeważają kopalnie odkrywkowe o maksymalnej łącznej zdolności wydobywczej blisko 90 mln t/rok, kopalnie podziemne mogą dostarczać piątą część tej ilości. W przeliczeniu na czyste żelazo Ukraina pozyskiwała rocznie ok. 43 mln ton tego pierwiastka.

Oprócz naturalnych złóż źródłem koncentratów żelaza stają się od pewnego czasu także odpady górnicze. Z ich łącznej zgromadzonej ilości sięgającej 300 mln t można odzyskać 60 mln t koncentratów o zawartości 65 % czystego żelaza. Z uwagi na koszt przetwarzania odpadów niższy o 30 do 40 % od nakładów na wydobycie rudy, działania w tym kierunku są wdrażane w niektórych kombinatach wzbogacania urobku. Zwiększenie wydobycia w zagłębiu krzyworoskim stało się ostatnio możliwe dzięki wprowadzaniu nowego kompleksowego sposobu łączącego wydobycie odkrywkowe z podziemnym: pozwala ono pozyskiwać więcej surowca z istniejącej odkrywki przy rezygnacji z jej powiększania kosztem użytkowników okolicznych terenów.  

Intensyfikacja wydobycia rud żelaza na Ukrainie nastąpiła w latach 50-tych XX wieku. Już w 1963 r. w republice tej dostarczano 54,6% produkcji całego ZSRR. 

Więcej...

08/2021 Komentarze (0)

Egipt zostanie głównym dostawcą LNG dla Europy?

12-08-2021

Egipt ma zamiar zwiększyć eksport skroplonego gazu ziemnego poprzez ponowne uruchomienie jednego ze swoich dwóch zakładów produkcyjnych.

Zakład Damietta, który był nieczynny przez osiem lat, zostanie ponownie otwarty. Operator instalacji Damietta, Union Fenosa Gas (UFG), rozpocznie pierwszy testowy ładunek 14 lutego 2021 roku, podał S&P Global Platts Analytics.

Egipski minister ropy Tarek El-Molla, w wywiadzie dla firmy konsultingowej Gulf Intelligence z Dubaju, powiedział, że zakład będzie przetwarzał około 4,5 miliona ton LNG rocznie i zwiększy zdolność produkcyjną kraju do 12,5 miliona ton.

Egipt jest przygotowany na długo oczekiwany wzrost sektora LNG po tym, jak udziałowcy zakładu Damietta LNG zawarli nową umowę, która pozwoli na ponowne uruchomienie zakładu w I kwartale 2021 roku. Zakład jest nieaktywny od 2012 r., a jego ponowne uruchomienie zapewniłoby dodatkowe możliwości eksportowe dla Egiptu, który ma nadwyżki gazu, głównie z powodu wydobycia z obsługiwanego przez Eni olbrzymiego pola Zohr we wschodniej części Morza Śródziemnego.

Nowe porozumienie osiągnięte na początku grudnia 2020 roku przez Eni, hiszpańską Naturgy i rząd egipski jest zgodne z poprzednim porozumieniem osiągniętym w lutym 2020 r., które zostało rozwiązane w kwietniu ub. roku z powodu niespełnienia warunków umowy. W ramach grudniowego porozumienia Naturgy zostanie zwolnione z rocznego kontraktu na dostawy gazu o wartości 3,5 mld m3 LNG do Hiszpanii, który miał zakończyć się w 2029 r., a Eni przejmie kontrakt na zakup gazu dla Damietty LNG i odbierze odpowiednie prawa do skraplania. Wznowienie działalności w Damietcie spowoduje odejście Naturgy z Egiptu i zakończenie wspólnego przedsięwzięcia z Eni.

Po sfinalizowaniu transakcji, udziałami właściciela Damietty LNG SEGAS będą Eni (50%) oraz państwowa egipska spółka holdingowa gazu ziemnego EGAS (40%) i EGPC (10%).

Więcej...

08/2021 Komentarze (0)

Wodór paliwem przyszłości?

02-08-2021

Komisja Środowiska Parlamenty Europejskiego przyjęła pod koniec stycznia 2021 roku projekt strategii wodorowej zaproponowaną przez KE, w której m.in. zakłada się wykorzystanie gazu ziemnego do produkcji wodoru. Posłowie zaznaczają, że docelowo wodór powinien być produkowany jedynie ze źródeł zeroemisyjnych, jednak w etapie przejściowym dopuszczają wspieranie projektów wykorzystujących do tego celu gaz ziemny.

Posłowie wezwali Komisję do zharmonizowania przepisów dotyczących mieszania wodoru z gazem w istniejących gazociągach. Według nich, proporcja ta może wynieść nawet 20 procent.

Wodór od dziesięcioleci jest reklamowany jako paliwo przyszłości. Jednak pomimo ogromnego potencjału dekarbonizacji gospodarki, pierwiastek nigdy tak naprawdę nie spełnił oczekiwań. Wodór podczas stosowania nie wydziela dwutlenku węgla. Dlatego oferuje rozwiązanie pozwalające na dekarbonizację procesów przemysłowych i sektorów gospodarki, w których redukcja emisji dwutlenku węgla jest zarówno pilna, jak i trudna do osiągnięcia.

PSG chce budować polską gospodarkę wodorową

Polska Spółka Gazownictwa w komunikacie z 31 stycznia 2021 r. poinformowała, że chce aktywnie budować polską gospodarkę wodorową. W połowie grudnia 2020 r. Polska Spółka Gazownictwa z GK PGNiG dołączyła do partnerstwa na rzecz budowy gospodarki wodorowej i weźmie udział w tworzeniu sektorowego porozumienia wodorowego.

 Zgodnie z planem - informuje PSG - niezbędne jest wybudowanie rurociągu dedykowanego tylko dla tego gazu oraz wsparcie rozwoju i upowszechnienia metod produkcji wodoru z odnawialnych źródeł energii. 

Więcej...

08/2021 Komentarze (0)

Mała elektrownia atomowa zamiast energii z łupków

23-07-2021

Estonia postawiła sobie za cel osiągnięcie neutralności węglowej do 2050 r. Dlatego kraj potrzebuje nowej, bezpieczniejszej i bardziej przyjaznej dla środowiska energii jądrowej - twierdzi część ekspertów.

Pierwsza elektrownia jądrowa w Estonii mogłaby produkować energię elektryczną za 14 lat - mówi Sandor Liive, przewodniczący Rady Nadzorczej firmy OÜ Fermi Energia, która bada możliwość budowy elektrowni jądrowych w Estonii. 

Fermi Energia, która należy do byłego dyrektora generalnego Eesti Energia, Sandora Liive, Kaleva Kallemetsa, Henri Ormusa i kilku innych biznesmenów, chciałaby wprowadzić małe reaktory modułowe do Estonii. Sandor Liive poinformował, że udziałowcem Fermi Energia jest belgijska firma Tractebel. Firma współpracuje również zarówno ze szwedzkim koncernem energetycznym Vattenfall, jak i fińskim Fortum. Stąd też istnieją realne możliwości takiej inwestycji w Estonii. 

Nowe typy reaktorów są nadal opracowywane i sprawdzane technologicznie w Ameryce Północnej i Wielkiej Brytanii. W sumie na świecie powstaje około 70 takich reaktorów. Działają już w Rosji.

W grudniu 2019 roku w Czukockim Okręgu Autonomicznym, w mieście Perek, pływająca elektrownia jądrowa (FNPP) dostarczyła do sieci pierwszą energię elektryczną. Składa się ona z infrastruktury przybrzeżnej oraz pływającego bloku energetycznego „Akademik Łomonosow", który był budowany przez ponad 10 lat. 

Pływający blok energetyczny „Akademik Lomonosow" (FPU „Akademik Lomonosov") jest głównym projektem serii mobilnych przewoźnych bloków energetycznych małej mocy. Zaprojektowany jest do pracy w ramach pływającej termicznej elektrowni jądrowej (FNPP) i reprezentuje nową klasę źródeł energii opartych na rosyjskich technologiach jądrowych. 

SEB „Akademik Lomonosov" wyposażony jest w dwa reaktory KLT-40S. Razem są w stanie dostarczyć w trybie nominalnym 70 MW energii elektrycznej do sieci lądowych i do 50 Gcal / h energii cieplnej do ogrzewania wody.

Więcej...

07/2021 Komentarze (0)

Przejście na zieloną energię może kosztować państwa naftowe 13 bilionów dolarów do 2040 r.

16-07-2021

W raporcie think-tanku Carbon Tracker przeanalizowano skutki finansowe związane z ograniczaniem przez świat paliw kopalnych. Nowy raport mówi, że kraje produkujące ropę i gaz stoją w obliczu wielomiliardowej dziury w dochodach budżetowych. Mówi się, że niektóre kraje mogą stracić co najmniej 40% całkowitych dochodów.

Raport analizuje, co stałoby się z dochodami państw, gdyby wzrost globalnej temperatury był ograniczony do 1,65 ° C. Szacuje się, że skumulowana całkowita utrata dochodów dla wszystkich krajów produkujących ropę do 2040 roku wyniesie 13 bilionów dolarów. Dzieje się tak, ponieważ wysiłki mające na celu powstrzymanie wzrostu globalnych temperatur napędzają dekarbonizację dostaw energii. Carbon Tracker opisuje swój raport, jako sygnał ostrzegawczy dla krajów produkujących ropę naftową i międzynarodowych decydentów. Planowały one bowiem swoje dochody na podstawie założeń, że popyt na ropę wzrośnie do 2040 roku. Jednak agencja ostrzega, że​​popyt będzie musiał spaść, aby osiągnąć cele klimatyczne, a ceny ropy będą niższe niż obecnie spodziewają się producenci ropy i przemysł. Głównym tematem raportu jest grupa, dla której utrata dochodów z ropy będzie znacznie trudniejsza - to 40 krajów, które nazywają „petrostates". Przewidywane szkody dla finansów rządowych w tych krajach są ogromne; średnia strata 46% przychodów z ropy i gazu.

 Zależność od dochodów z ropy i gazu jest bardzo wyraźna w niektórych krajach - ponad 80% w Iraku i Gwinei Równikowej. W przypadku kolejnych siedmiu, w tym Arabii Saudyjskiej, ten wskaźnik przekracza 60%. W przypadku siedmiu krajów, w tym Angoli i Azerbejdżanu, przewidywana strata wynosi co najmniej 40%. W przypadku kolejnych 12, w tym Arabii Saudyjskiej, Nigerii i Algierii, waha się on w przedziale od 20% do 40%.

Więcej...

07/2021 Komentarze (0)

Stron 1 z 155 Ostatnie »
05-06/2019
07-08/2018
04/2018

Artykuły

Współpracujemy z: