Dlaczego warto się zarejestrować

  • zobaczysz pełną treść artykułów
  • będziesz mógł pisać komentarze
  • otrzymasz dostęp do dodatkowych, zastrzeżonych materiałów np. w PDF
Regulamin

Jestem nowym użytkownikiem

* * * * * *

Fenomen Armenii

W Armenii 90 % transportu publicznego i 70 % samochodów prywatnych jeździ na CNG. O połowę mniejsze od sąsiedniej Gruzji państwo, znacznie ustępujące jej pod względem liczby mieszkańców. Zużywa jednak wielokrotnie więcej produktów naftowych. 

Fenomen Armenii Fenomen Armenii

Energetyczny poker

W latach 70. ubiegłego wieku po raz pierwszy w historii gospodarki światowej doszło do globalnej rozgrywki o dostęp do źródeł energii. Wygrała ją grupa państw Bliskiego Wschodu z Arabią Saudyjską i ówczesnym Iranem na czele. Skorzystał obiektywnie również Związek Radziecki. 

Energetyczny poker Energetyczny poker

Chybione inwestycje Orlenu na Litwie

Polska za miliony dolarów usiłowała kupić litewską przyjaźń i pewno nikt za to nie odpowie...

Chybione inwestycje Orlenu na Litwie Chybione inwestycje Orlenu na Litwie

Cypr a śródziemnomorskie złoża gazu ziemnego

01-09-2014

Kwestia cypryjska pozostaje jednym z najdłużej nieuregulowanych sporów międzynarodowych. Tureckich Cypryjczyków i Greckich Cypryjczyków dzieli prawie wszystko. Między stronami nie ma zgody nawet co do tego, jaki moment należy uznać za początek sporu. Tureccy Cypryjczycy wskazują na walki między członkami obu społeczności w latach 1963-1964 i będący ich konsekwencją faktyczny koniec demokracji konsocjacyjnej, obowiązującej w Republice Cypryjskiej na podstawie Konstytucji z 1960 roku. Z kolei Greccy Cypryjczycy uważają, iż momentem przełomowym było naruszenie integralności terytorialnej Cypru przez Turcję latem 1974 roku. Jedną z jego konsekwencji pozostaje faktyczny podział wyspy, który nabrał szczególnego znaczenia po jednostronnej deklaracji utworzenia własnego państwa przez społeczność Tureckich Cypryjczyków w północnej części wyspy z 15 listopada 1983 roku. Wówczas proklamowana została Turecka Republika Północnego Cypru, którą de iure uznała jedynie Turcja.

W tak złożonym kontekście politycznym nie może stanowić zaskoczenia fakt, iż wszystkie dotychczasowe próby uregulowania sporu zakończyły się niepowodzeniem. Wielki wysiłek włożony w proces zbliżenia stron przez kolejnych sekretarzy generalnych ONZ w ramach misji dobrych usług w praktyce nie tylko nie zaowocował osiągnięciem porozumienia, ale nawet nie doprowadził do jakiegokolwiek przełomu w negocjacjach, nie licząc dwustronnych porozumień z 1977 i 1979 roku, które do dzisiaj wyznaczają ramy dla procesu negocjacyjnego. Skoro obu społeczności nie można połączyć dzięki procesowi dialogu politycznego, może mogłoby się to stać dzięki pojawieniu się wspólnego interesu, zwłaszcza bardzo wymiernego, który przyniósłby określone zyski zarówno Greckim Cypryjczykom, jak i Tureckim Cypryjczykom?

Więcej...

09/2014 Komentarze (0)

Fracking w wydobyciu ropy i gazuWłodzimierz Kotowski, Bolesław Doliński

27-08-2014

Pojęcie frackingu wywodzi się z angielskiego fracture, co oznacza złamanie oraz pęknięcie. Te słowa lokalizują czytelnika od razu w technice oraz procesie związanym z pozyskiwaniem ropy i metanu z kanalików o niewielkich przekrojach, w twardych warstwach skalnych na znacznych głębokościach.

Ropa oraz gaz ziemny należą do najefektywniejszych nośników energii w gospodarce światowej i w najbliższych dziesięcioleciach ich wiodąca pozycja na naszej planecie nie jest zagrożona. Biogaz z przetwórstwa roślin oraz odpadów przemysłu rolno-spożywczego, jak i biopaliwa silnikowe pozyskiwane metodą Fischera-Tropscha poprzez tlenowo-parowe zgazowanie różnego rodzaju biomasy oraz z przetwórstwa olejów roślinnych, mają w światowym miksie energetycznym niewielki udział. Tymczasem zastosowanie na szeroką skalę procesu frackingu w wydobywaniu ropy oraz gazu ziemnego w USA uwolniło ten wielki kraj od wieloletniego importu nośników energii.

Proces frackingu w wydobywaniu ropy i gazu ziemnego (łupkowego) został na skalę przemysłową zastosowany pod koniec 40-lecia ubiegłego wieku i od tego czasu bywa nieustannie udoskonalany. Jego wysokie koszty stosowania stanowią integralną część cen wydobywanych nośników energii. Ta technika bywa wykorzystywana na głębokościach do 5000 metrów i to w horyzontalnych odwiertach, w twardych, nieprzepuszczających wody warstwach skalnych. W tych skałach znajdują się kanaliki o tak małej średnicy, że nie da się do nich wtłoczyć zwykłej wody z powodu jej relatywnie wysokiej lepkości. Kanaliki te bywają wypełnione ropą oraz gazem ziemnym.

Więcej...

08/2014 Komentarze (0)

Pierwsze porywy… wiatrowej energetyki

12-08-2014

na podstawie artykułu С. Перли „Современные ветроэлектрические установки", Электричество 2/1940

Koncepcja wykorzystania wiatru do napędu generatorów prądu stałego powstała już w końcu lat 80-tych XIX wieku, lecz przez kolejnych 40 lat nie znalazła ona szerszego zastosowania. Pionierem tej technologii był amerykański wynalazca Ch.Brush, który w 1888 r. uruchomił pierwszy w historii generator wiatrowy prądu stałego. Zasilał on 12 akumulatorów w jego domu w Cleveland przez następnych 20 lat. W większości aplikacji, głównie w regionach pozbawionych innych źródeł elektryczności, używano wolnobieżne turbiny małej mocy. Najczęściej były to wirniki o wielu łopatkach, których prędkość obwodowa nie przekraczała prędkości wiatru. Przez wspomniane cztery dekady rozwój wiatrowych agregatów prądu stałego hamowała wysoka cena wytwarzanej w nich energii elektrycznej oraz dodatkowo kosztowna amortyzacja ładowanych przez nie akumulatorów. Specyfiką ówczesnych instalacji było gromadzenie nadwyżki elektryczności w bateriach akumulatorów, które cechowały się niedostateczną żywotnością (rzędu 100 cykli ładowania i rozładowania). Dlatego w okresie tym utylizacja energetyczna wiatru ograniczała się jedynie do miejsc, w których inne źródła elektryczności były jeszcze droższe. Wtedy też ustalono, że instalacje wiatrowe stają się opłacalne (w porównaniu z innymi nośnikami), gdy zapotrzebowanie na moc nie przekracza 2.5 kW. Zatem przy dostępnych innych źródłach zasilania generatory wiatrowe prądu stałego były korzystniejszą opcją jedynie dla odbiorców o dobowym poborze do 40 kWh energii. Pionierami w segmencie elektroenergetyki wiatrowej były w Europie firmy niemieckie, które już od 1903 r. dostarczały agregaty prądu stałego „Herkules". W USA turbogeneratory wiatrowe mocy do 500 W oferowała firma Aerolectric Perkins. Przed I wojną światową w całym świecie produkowano rocznie nie więcej niż 1000 takich mikroelektrowni wiatrowych.  

Więcej...

08/2014 Komentarze (0)

Surowcowe nerwy kraju

04-08-2014

Polska gospodarka skonsumowała w 2012 roku 25,1 mln ton ropy naftowej, 16,3 mld m sześc. gazu ziemnego i 58,8 mln ton węgla przeliczonego na ekwiwalent ropy naftowej. W wymiarze fizycznym węgla było znacznie więcej, wszak tylko samego węgla kamiennego wydobyto w tym czasie 79,2 mln ton. O ile węgiel brunatny konsumowany jest w przeważającej większości na miejscu i przemieszczany jest transportem wewnętrznym, o tyle pozostałe surowce energetyczne stanowią istotną masę dla firm transportowych i przesyłowych. Tylko węgiel jest rodzimego pochodzenia. Praktycznie całą ilość przerabianej i konsumowanej ropy naftowej musimy sprowadzić z zagranicy, a także dwie trzecie konsumowanego gazu.

Przedsiębiorstwo Eksploatacji Rurociągów Naftowych „Przyjaźń" powstało 65 lat temu w ślad za decyzją o budowie rurociągu „Przyjaźń" która zapadła 18 grudnia 1958 na 10. sesji Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej w Pradze. Młodszym czytelnikom należy wyjaśnić, że RWPG była socjalistycznym odpowiednikiem kapitalistycznej Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, zaś EWG stanowi fundament dzisiejszej Unii Europejskiej. O ile Unia Europejska dopiero teraz pod wpływem wypadków chwili zaczyna zastanawiać się nad formą wspólnych zakupów podstawowych surowców energetycznych, o tyle RWPG na zaraz na początku II połowy XX wieku wybudowała największy na świecie, działający do dzisiaj system naftociągów łączących złoża Syberii z europejskimi wtedy socjalistycznymi państwami Europy Środkowej. Rozpoczyna on swój bieg w Almietjewsku w Tatarstanie i biegnie poprzez Samarę i Briańsk do Mozyrza, gdzie rozdziela się na dwie nitki: północną, biegnącą przez Białoruś i Polskę do Płocka i dalej na zachód poprzez Schwedt nad Odrą, aż do Spergau koło Lipska oraz południową, biegnącą przez Ukrainę, Słowację dwoma odgałęzieniami do Czech i na Węgry. 

Więcej...

08/2014 Komentarze (0)

Na rynku pelletu źle się dzieje

28-07-2014

W roku 2013 nastąpiły znaczące zmiany wśród producentów pelletu. Dokończono budowy nowych fabryk, między innymi zlokalizowanej w Zielonej Górze fabryki Stelmet, w której wprowadzono innowacyjny układ kondensacji spalin, dzięki czemu do atmosfery emitowana jest praktycznie sama para wodna. Dzięki temu produkcja pelletu w Polsce wynosi blisko 600 tys. ton rocznie.

Ustawa OZE a rynek pelletu

- Nadmierna podaż zielonych certyfikatów na przełomie 2012 i 2013 roku, miała wpływ na spore zawirowania na rynku pellet i biomasy w naszym kraju - Przemysław Bieńkowski, wiceprezes Zarządu Stelmet Mimo sygnalizacji, ekspertów już od 2010 r., Ministerstwo Gospodarki nie zmieniło na czas rozporządzenia o wysokości udziału OZE w sprzedaży energii. Wskutek tego nie wprowadzono na ścieżkę legislacyjną projektu ustawy o OZE przygotowanego od 2010 r., którego celem było wdrożenie dyrektywy 2009/28/WE w sprawie OZE, a także ograniczenie ilości certyfikatów ze współspalania - dodaje.

Zużycie biomasy w Polsce

Do końca roku 2012 zużycie biomasy wzrastało bardzo dynamicznie, by osiągnąć wartość blisko 29 mln ton. Jednak wymagania dot. ograniczenia spalania biomasy drzewnej w elektroenergetyce na rzecz agrobiomasy spowodowały wzrost wykorzystania słomy i rozwój przemysłu jej peletyzacji. Dodatkowo wytworzony w ten sposób popyt na biomasę pochodzenia rolniczego był uzupełniany importem z Ukrainy oraz krajów egzotycznych, co dodatkowo osłabiało polski rynek pelletu.

Więcej...

07/2014 Komentarze (0)

PKP Cargo

28-07-2014

Przewieziemy ten węgiel
Co miesiąc wszyscy działający w Polsce przewoźnicy transportują koleją od 15 do 20 milionów ton różnego rodzaju ładunków. Jeszcze rok temu istotną część stanowił węgiel. W tym roku udział tych przewozów znacznie zmalał. Tymczasem na hałdach na klienta oczekuje według różnych szacunków od 5 nawet do 7 milionów ton węgla. To specyficzny rodzaj surowca, przeznaczony przede wszystkim dla energetyki. Ponadto znaczna część z tego to węgiel używany głównie do uśredniania mieszanek. Jego jedynym odbiorcą może być energetyka cieplna i zawodowa.

Nie ulega wątpliwości, że tylko PKP Cargo jest w stanie zmobilizować w odpowiednim czasie zasoby niezbędne do przewiezienia tego węgla.  - Mamy do dyspozycji około 25 tys. węglarek. Oczywiście, nie oznacza to, że jednego dnia możemy je wszystkie załadować., bo zamiast przewozów mielibyśmy wtedy gigantyczny skład ciągnący się przez około 3,5 tysiąca kilometrów. Wagon przy wagonie - wyjaśnił Jacek Neska członek zarządu PKP Cargo ds. handlowych. - Nie zapominajmy jednak, że zanim zaczniemy ładować węgiel i ruszy pierwszy skład musimy wiedzieć, gdzie towar ma trafić. Jako największy przewoźnik kolejowy w kraju - pomagamy się temu rynkowi rozwijać, obsługujemy go zgodnie z najwyższymi standardami, ale nie kreujemy go - musi być dostawca i odbiorca, po środku jest PKP Cargo - mówi J. Neska

PKP Cargo działa na rynku mocno konkurencyjnym - o zlecenia na przewozy towarowe koleją walczy ponad 50 graczy.

Więcej...

07/2014 Komentarze (0)

Alternatywa dla węgla, ropy i gazu?

21-07-2014

W przededniu szczytu Rady Europejskiej, na którym szefowie państw członkowskich Unii będą dyskutować nad bezpieczeństwem energetycznym regionu, Greenpeace zaprezentował analizy obnażające nieadekwatność rozwiązań proponowanych przez Komisję Europejską do zagrożeń związanych z uzależnieniem od importu surowców energetycznych. Opublikowany dziś raport „W stronę zrównoważonych i niezależnych dostaw energii w Europie”[1] porównuje cele proponowane przez Komisję do scenariusza alternatywnego, ukierunkowanego na zdecydowaną poprawę efektywności energetycznej i zwiększenie udziału energii odnawialnej. Analizy wykazały, że realizacja scenariusza alternatywnego ma aż o 45% większy potencjał zmniejszenia zapotrzebowania na import surowców.

Podczas dwudniowego szczytu (26-27 czerwca), dyskutowany będzie plan europejskiej strategii bezpieczeństwa energetycznego[2] oraz propozycje celów polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030. Aktualna propozycja KE obejmuje wprowadzenie 40 procentowego celu redukcji emisji CO2 i zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii (OZE) w miksie energetycznym całej Unii do 27 procent. Tak ukierunkowana polityka ma do roku 2030 zmniejszyć import energii o 11 procent. Jednak, gdy spojrzymy na obecny koszt importu - 421 mld euro - i porównamy go do kosztów importu w roku 2030 - 452 mld euro - okazuje się, że propozycja Komisji praktycznie nic nie zmienia. Państwa członkowskie będą nadal zmuszone do importu 54 procent surowców energetycznych spoza granic Unii (w stosunku do wykorzystania własnych źródeł). Aktualnie bilans ten kształtuje się na poziomie 53 procent surowców importowanych i 47 procent ze źródeł własnych.

Więcej...

07/2014 Komentarze (0)

Niskoemisyjna transformacja odpowiedzią Polski na energetyczno-klimatyczne cele UE do 2030 roku

15-07-2014

W polskim interesie. Jak wykorzystać politykę energetyczno-klimatyczną jako wsparcie rozwoju Polski do roku 2030? - to najnowsza publikacja, która powstała w ramach projektu Niskoemisyjna Polska 2050, finansowanego ze środków otrzymanych od Europejskiej Fundacji Klimatycznej. Jej autorzy, Maciej Bukowski (Warszawski Instytut Studiów Ekonomicznych) i Zbigniew Karaczun (Instytut na rzecz Ekorozwoju), starają się przeanalizować w jaki sposób cele zaproponowane przez Komisję Europejską na rok 2030 powinny być wdrażane w Polsce, aby stanowiło to pozytywny impuls rozwojowy dla gospodarki, a narzędzia wdrożeniowe były dopasowane do specyfiki gospodarczej kraju.

Najnowsza publikacja podejmuje wnikliwą analizę obecnej sytuacji politycznej, gospodarczej i społecznej kraju. Przedstawia także strategię zmian - prowadzących do dostosowania się do nowych wymogów politycznych i całkowitego przekształcenia polskiej gospodarki - nazwaną przez autorów opracowania niskoemisyjną transformacją. 

Kierunki energetyczno-klimatycznej polityki Unii Europejskiej 

Komisja Europejska, publikując na początku 2014 roku Komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Ramy polityczne na okres 2020-2030 dotyczące energii i klimatu potwierdziła, że polityka klimatyczna stanowi jeden z filarów rozwoju społeczno-gospodarczego Unii Europejskiej. 

Więcej...

07/2014 Komentarze (0)

Stron 1 z 100 Ostatnie »
07-08/2014
06/2014
04 - 05/2014

Polecamy

Artykuły

Reklama