Dlaczego warto się zarejestrować

  • zobaczysz pełną treść artykułów
  • będziesz mógł pisać komentarze
  • otrzymasz dostęp do dodatkowych, zastrzeżonych materiałów np. w PDF
Regulamin

Jestem nowym użytkownikiem

* * * * * *

Efekty realizacji projektów w sektorze energetyka w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014–2020

Zmniejszenie emisyjności oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego to główne obszary wsparcia w ramach sektora energetyka Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-20.

Wsparcie OZE ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014 – 2020 Wsparcie OZE ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014 – 2020

Efekty realizacji projektów w sektorze energetyka w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014–2020

Zmniejszenie emisyjności oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego to główne obszary wsparcia w ramach sektora energetyka Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-20.

Wsparcie OZE ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014 – 2020 Wsparcie OZE ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014 – 2020

Nakłady oraz ekonomiczno-społeczne rezultaty rozbudowy geotermii w dualnym systemie ogrzewania Stargardu

25-02-2021

Występujące w krajach wysoko rozwiniętych trendy w zakresie pozyskiwania energii bazujące na odnawialnych jej źródłach (biomasa, energia słoneczna, wiatr, wody geotermalne itp.) pozostają w sprzeczności z ciągle promowaną w naszym kraju energetyką węglową. Marginalizowanie energii odnawialnej sprzeczne jest z koniecznością realizacji idei rozwoju zrównoważonego pozwalającego na utrzymanie środowiska przyrodniczego dla przyszłych pokoleń, a także podpisanych i przyjętych przez Polskę zobowiązań i dokumentów (np.: Polityka energetyczna Polski do 2030 roku).

Istotną już w niedługiej perspektywie rolę, jako znaczącego źródła OZE, przypisać można źródłom geotermalnym. Ich zagospodarowanie w Polsce jest znikome, zaś w innych krajach znaczące - Islandii, Niemczech, Francji, Włoszech a nawet Turcji. Tymczasem właśnie Polska posiada bardzo bogate zasoby geotermalne obejmujące ponad 80% jej powierzchni. Jednak ważny jest sposób ich wykorzystania - samodzielnie czy wraz z istniejącymi dotychczas w poszczególnych ośrodkach miejskich ciepłowniami węglowymi, kotłowniami lokalnymi itp. Tak sformułowana hipoteza badawcza koreluje bezpośrednio z celem opracowania sprowadzającego się do zaprezentowania nakładów oraz efektów (ekonomicznych, społecznych, ekologicznych) dualnego systemu ogrzewania Stargardu. Rozważania odniesiono zarówno do funkcjonującej obecnie fuzji obu źródeł (ciepłownia i geotermia), jak i prezentacji poniesionych nakładów na rozbudowę instalacji geotermalnej, a także oczekiwanych z tego tytułu korzyści.

Ich syntetyczny wyraz z pewnością stanowi będzie istotne obniżenie, jak wykazano, poziomu trujących środowisko gazów, eliminacja smogu, poprawa zdrowotności mieszkańców Stargardu. Przedstawiony tekst zawiera praktyczne wskazówki dla wielu samorządowców dążących do neutralizacji skażonego powietrza, szczególnie w okresie zimowym. 

Więcej...

02/2021 Komentarze (0)

Holandia odchodzi od gazu...

16-02-2021

Perspektywy dla gazu ziemnego w Holandii uległy w ostatniej dekadzie dramatycznemu pogorszeniu. W 2017 r. nowy rząd przyjął ambitny cel redukcji emisji gazów cieplarnianych z założeniem wstrzymania stosowania gazu ziemnego do 2050 r. W ciągu ostatniego półwiecza rola tego paliwa przeszła diametralne zmiany i wydaje się powracać do punktu wyjścia.

Gazowy „boom" i... nieoczekiwany odwrót

Odkrycie wielkich złóż gazu ziemnego w 1959 r. w regionie Groningen wywarło istotny wpływ na gospodarkę paliwowo-energetyczną nie tylko Holandii, lecz całej północno-zachodniej Europy. Zasoby szacowane wtedy na 2800-2900 mld mdostarczyły przez 60 lat 2220 mld m3. Od początku lat 1960-tych operator złoża Shell-Exxon Mobil szybko zwiększał wydobycie, zaś publiczno-prywatna spółka Gasunie zbudowała rozległą sieć gazociągów umożliwiając zastąpienie węgla gazem oraz eksport „błękitnego" paliwa do sąsiednich krajów. Jednocześnie państwo realizowało politykę „małych pól gazonośnych" stymulując eksploatację niewielkich złóż na lądzie i szelfie, których operatorzy mogli sprzedawać swoją droższą produkcję wspomnianej spółce Gasunie. Ta z kolei mieszała zakupione paliwo ze swoim tańszym i sprzedawała po uśrednionej cenie. Po 2000 r. stopniowe obniżanie wydobycia na mniejszych polach było kompensowane zwiększaniem eksploatacji największego złoża czyli Groningen. W ostatniej dekadzie udział gazu ziemnego w strukturze nośników pierwotnych energii Holandii utrzymywał się w przybliżeniu na stałym poziomie 40% (najwyższy wśród krajów UE) i wynosił ok. 36 mld m3. Tak wysoki wskaźnik procentowy zawdzięczano wydobyciu krajowemu, gęstej sieci rozdzielczej na całym obszarze, upowszechnieniu ogrzewania gazowego (aż 95% budynków) i relatywnie niskiej cenie paliwa dla odbiorców przemysłowych i rolniczych. Do wytwarzania energii elektrycznej przeznaczano w tym okresie znacznie mniejszą ilość „błękitnego" paliwa niż dla ciepłownictwa, mianowicie ok. 13.5 mld mrocznie. 

Więcej...

02/2021 Komentarze (0)

Wykorzystanie magazynowania energii w celu optymalizacji kosztów zasilania zakładu przemysłowego

08-02-2021

Koszty inwestycyjne oraz operacyjne magazynów energii (ang. Energy Storage (ES)) maleją, powodując coraz większe zainteresowanie różnorodnymi technologiami magazynowania. Na całym świecie prowadzone są analizy związane z możliwościami zastosowania ich w systemie elektroenergetycznym, związanymi z tym kosztami, a także potencjalnymi zyskami dla inwestorów.

Jednym ze sposobów wykorzystania magazynowania energii jest współpraca z siecią zasilającą zakład przemysłowy. Do utrzymania ciągłości procesów produkcyjnych niezbędne jest nieprzerwane zasilanie z sieci zewnętrznej lub własnych źródeł generacji rozproszonej. Istotnym jest, aby energia kupowana na potrzeby zakładu charakteryzowała się jak najmniejszymi kosztami.

W tym przypadku istotny może okazać się arbitraż cenowy świadczony przez magazyn energii. Pod pojęciem arbitrażu rozumiemy zakup energii z sieci zewnętrznej (ładowanie magazynu) w okresie niskich cen (np. w nocnej dolinie zapotrzebowania), a następnie oddawanie zakumulowanej energii do sieci zakładowej w okresie szczytu charakteryzującego się wysokimi cenami.

Zapewnienie optymalnych kosztów zasilania zakładu przemysłowego wymaga także odpowiedniego planowania. Główny energetyk koordynujący zasilanie zakładu odpowiedzialny jest m.in. za określenie mocy umownej. Jest to moc zamawiana przez przedsiębiorstwo na dłuższy okres (np. miesiąc lub rok), za jej przekroczenie naliczane są kary wg stawek publikowanych w taryfach Operatorów Systemów Przesyłowych (OSP). Kary mogą być naliczane w dwóch wariantach.

Więcej...

02/2021 Komentarze (0)

Francuzi nie chcą amerykańskiego LNG

02-02-2021

Francuski koncern Engie wstrzymał swoje zaangażowanie w długoterminowy kontrakt na import skroplonego gazu ziemnego (LNG) z NextDecade Corp. szacowanego na 7 mld USD. Umowa miała obowiązywać do 2045 roku. 

Odbywa się to pod naciskiem francuskiego rządu, który posiada 23,6% akcji Engie. Wcześniej grupa ekologiczna Les Amis de la Terre France wezwała Engie do odstąpienia od umowy z NextDecade właśnie dlatego, że dotyczy gazu łupkowego. 

Francuski rząd zdecydowanie doradził największej w kraju spółce energetycznej Engie, głównemu nabywcy rosyjskiego gazu i jednemu z partnerów Gazpromu w projekcie Nord Stream 2, przesunięcie lub całkowite odwołanie podpisania dwudziestoletniego kontraktu na zakup LNG z projektu NextDecade w Teksasie. Pretekstem do tak ekstrawaganckiej prośby była rzekoma obawa władz o zgodność przygotowanej umowy z wytycznymi środowiskowymi Unii Europejskiej, szczególnie, że gaz ma pochodzić z basenu permskiego, który będzie zasilał proponowaną przez NextDecade fabrykę eksportową LNG Rio Grande w Teksasie. 

Amerykańska firma planowała podjąć decyzję inwestycyjną w 2021 roku i rozpocząć wysyłkę w połowie dekady. Ale pomimo pozyskania wszystkich uprawnień nie udało się jeszcze zebrać portfela zamówień. Engie miała zostać dopiero drugim klientem. Co ciekawe, jedyny do tej pory kontrakt NextDecade na dostawy LNG z Rio Grande LNG został podpisany z anglo-holenderskim Royal Dutch Shell, partnerem Gazpromu w Nord Stream 2. 

Bez nowych umów nie będzie decyzji inwestycyjnej ani w 2021 roku, ani później. W tym sensie francuski démarche trafił w cel - hamuje co nieco plany dalszego zwiększania potencjału eksportowego USA w dziedzinie skroplonego gazu ziemnego. Należy jednak zaznaczyć, że znalezienie wystarczającej liczby odbiorców gotowych do zawarcia długoterminowych umów po akceptowalnej cenie jest dla dostawcy (w tym NextDecade) bardzo problematyczne. 

Więcej...

02/2021 Komentarze (0)

Siła Syberii będzie jeszcze większa

26-01-2021

15 lipca 2019 r. na polu Chajandinskoje na Syberiirozpoczęto wydobycie gazu przeznaczonego dla Chin.

Pole to stanowi bazę dla gazobomskiego centrum produkcji gazu w Jakucji i, wraz z Kowyktą, jest bazą zasobów dla gazociągu „Siły Syberii-1" (wschodnia trasa dostaw gazu do Chin).

Długość rosyjskiej części gazociągu - od pola Chajanda (baza surowcowa) do granicy z Chinami w regionie Błagowieszczeńskim - wynosi 2200 kilometrów. Następnie gazociąg przekracza granicę Rosji i ChRL pod rzeką Amur, a chińska część rurociągu, którego długość osiągnie 3770 km, prowadzi aż do Szanghaju.

Przypomnijmy, że umowa na dostawy gazu do Chin przez gazociąg Power of Siberia (trasa wschodnia) zawarta między Gazpromem i China National Petroleum Corporation (CNPC) została podpisana pod koniec maja 2014 roku. Zgodnie z umową, ChRL będzie kupować do 38 miliardów metrów sześciennych rocznie od Rosji przez 30 lat.

W pierwszym roku funkcjonowania gazociągu „Siły Syberii" ilość pompowanego „niebieskiego paliwa" do ChRL wyniosła 4,6 mld metrów sześciennych, w 2021 r. zostanie dostarczonych 10 mld metrów sześciennych, w 2022 - 16 mld, w 2023 r. 21 miliardów, w 2024 - 25 miliardów, a na koniec, w 2025 roku, planowany jest przesył 38 miliardów metrów sześciennych.

W czerwcu 2019 roku Gazprom i jego chińscy partnerzy rozpoczęli negocjacje na temat dodatkowych rocznych dostaw gazu ziemnego przez gazociąg Power of Siberia w ilości 6 miliardów metrów sześciennych. Prezes spółki Gazprom Export, Elena Burmistrova, powiedziała, że Chiny wykazują zainteresowanie zwiększeniem dostaw rosyjskiego gazu przez gazociąg Power of Siberia, a strony mogą osiągnąć konkretne porozumienia w najbliższej przyszłości.

Więcej...

01/2021 Komentarze (0)

Ponad 146 mln zł unijnego dofinansowania na infrastrukturę ciepłowniczą w 20 miejscowościach

22-01-2021

Ponad 146 mln zł z unijnego Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020, przekazane przez NFOŚiGW, umożliwi budowę lub unowocześnienie sieci ciepłowniczych w 20 miejscowościach w Polsce. Inwestycje wniosą walor antysmogowy - ograniczą emisję zanieczyszczeń powietrza i przyczynią się do redukcji emisji CO2 do atmosfery.

„Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, działając jako Instytucja Wdrażająca I oś priorytetową Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020, wspiera w całej Polsce liczne inwestycje w zakresie efektywności energetycznej. Cieszymy się, że wsparcie trafia także do polskiego sektora ciepłowniczego, który odpowiada za pokrycie większości zapotrzebowania na energię cieplną w miastach. Realizowane inwestycje znacząco przyczyniają się zarówno do poprawy stanu infrastruktury sieciowej, jak i do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych oraz zmniejszenia zużycia energii pierwotnej. Tym samym poprawia się jakość powietrza, którym oddychamy. W ramach unijnego działania 1.5 był to już piąty konkurs skierowany na wsparcie efektywnej dystrybucji ciepła i chłodu" - mówi Wiceprezes NFOŚiGW Artur Michalski, nadzorujący w Narodowym Funduszu m.in. wdrażanie I osi priorytetowej (dot. energetyki) POIiŚ 2014-2020.

Unijne dofinansowania dla 20 „ciepłowniczych" przedsięwzięć zostały udzielone przez NFOŚiGW z zasobu I osi priorytetowej POIiŚ 2014-2020 „Zmniejszenie emisyjności gospodarki" w ramach działania 1.5 Efektywna dystrybucja ciepła i chłodu.

Więcej...

01/2021 Komentarze (0)

Będzie „Nord Stream 3”?

18-01-2021

Rosja wraz ze swymi zachodnioeuropejskimi partnerami gospodarczymi nie zakończyła jeszcze budowy drugiego Nord Stream, ale już zaczęła mówić o trzecim.

Rozważana jest możliwość ułożenia piątej i szóstej nitki rurociągu do eksportu wodoru do UE.

Podkreślając, że obecny projekt Nord Stream 2 na pewno zostanie ukończony, mimo sytuacji z Aleksiejem Nawalnym i sankcjami, Władysław Biełow, zastępca dyrektora Instytutu Europy Rosyjskiej Akademii Nauk, podczas internetowej konferencji, zwrócił uwagę, że kraje europejskie zamierzają przejść na więcej „czystego" paliwa z punktu widzenia ekologii. Biełow uważa, że państwa UE, w tym Niemcy, nie będą w stanie zapewnić sobie wystarczającej ilości wodoru.

Według Biełowa, biorąc pod uwagę techniczną wykonalność, perspektywy budowy piątej i szóstej linii są dobre. Potwierdzają to długoterminowe plany UE. Europa planuje pełne przejście na ekologiczny wodór do 2050 r. Jednak nie będzie w stanie tego sama zrobić, więc będzie musiała kupić niebieski i turkusowy wodór z Rosji - zauważa ekspert.

Plan europejski, zaprezentowany latem 2020 roku, wzywa do całkowitego wycofania węglowodorów i przejścia do 2050 r. na ekologiczny wodór, który kraje UE chcą same produkować. UE zamierza sprzedawać wodór za 630 miliardów euro rocznie i stworzyć około 1 miliona miejsc pracy. Obliczono, że stworzenie infrastruktury w UE kosztowałoby od 27 do 64 mld euro.

- W Europie rozważane są ambitne plany stworzenia rynku wodoru z cenami giełdowymi i wykorzystania do tego istniejącej infrastruktury gazu ziemnego - mówi Witalij Gromadin, starszy analityk w BCS World of Investments.

Więcej...

01/2021 Komentarze (0)

Znaleźli sposób na dokończenie Nord Stream 2 i napełnienie go gazem

15-01-2021

Rosyjski statek do układania rur „Akademik Czerski" rozpoczął 5 grudnia 2020 roku prace nad dokończeniem budowy gazociągu Nord Stream 2.

Gazprom zdecydował się na samodzielne dokończenie budowy gazociągu Nord Stream 2 po nałożeniu przez USA sankcji na operatora projektu, Nord Stream 2.

Już pierwszego grudnia 2020 roku dwa statki opuściły port w Kaliningradzie i udały się na Morze Bałtyckie. Są to: wielofunkcyjny statek lodołamacz "Vladislav Strizhov" i statek pomocniczy, producent kotwic "Ivan Sidorenko". Statki te są w stanie wspomóc pracę układacza rurociągów "Akademik Czerski", który stanie się głównym wykonawcą podwodnego gazociągu.

Przebiegający z Rosji do Niemiec gazociąg Nord Stream 2 jest gotowy w 94 proc., ale od grudnia 2019 roku nie prowadzi się przy nim żadnych prac. Z łącznie 2460 km tworzących go rur trzeba ułożyć jeszcze 150 km - 120 km na akwenach duńskich i 30 km na niemieckich. 

Giganci energetyczni Unii Europejskiej finansujący Nord Stream 2 trzymają się gazociągu łączącego Rosję z przemysłowym sercem kontynentu - nawet pod groźbą sankcji USA. Rainer Seele, dyrektor generalny austriackiej firmy OMV AG, jednego z głównych finansistów projektu, powiedział, że UE musi realizować własne interesy energetyczne. Według dyrektora generalnego największego koncernu energetycznego w Europie Środkowej nie ma przewidywalnego ryzyka, które mogłoby zatrzymać projekt.

Austriacki OMV zainwestował już około 730 mln euro w budowę gazociągu Nord Stream 2 - poinformował szef firmy Rainer Seele podczas internetowej konferencji prasowej. 

Więcej...

01/2021 Komentarze (0)

Stron 1 z 153 Ostatnie »
05-06/2019
07-08/2018
04/2018

Artykuły

Współpracujemy z: